۳۳۹. پر پرواز

مرا به پرواز بسپار... به بال های روشنی که طلوع خاطرات خوب آسمان فردا را رقم می زنند... به دوستت دارم هایی که با ابرهای پاییز خواهد بارید.... مرا به قلبت بسپار که در رگ هایت جاری شوم... من در تو زندگی خواهم کرد... من شروع خواهم شد... شاید از بلند ترین شب سال... بلند ترینی که نام توست...